ecce mei cives, quorum iam Signifer optat
1
adventum stellisque parat convexa futuris.
iam per noctivagos dominetur Olybrius axes
pro Polluce rubens, pro Castore flamma Probini.
ipsi vela regent, ipsis donantibus auras
navita tranquillo moderabitur aequore pinum.
nunc pateras libare deis, nunc solvere multo
nectare corda libet. niveos iam pandite coetus,
Naides, et totum violis praetexite fontem;
mella ferant silvae; iam profluat ebrius amnis
mutatis in vina vadis: iam sponte per agros
sudent inriguae spirantia balsama venae!
currat, qui sociae roget in convivia mensae
indigenas Fluvios, Italis quicumque suberrant
montibus Alpinasque bibunt de more pruinas:
Vulturnusque rapax et Nar vitiatus odoro
sulphure tardatusque suis erroribus Ufens
et Phaethonteae perpessus damna ruinae
Eridanus flavaeque terens querceta Maricae
Liris et Oebaliae qui temperat arva Galaesus.
semper honoratus nostris celebrabitur undis
iste dies, semper dapibus recoletur opimis.”
Sic ait et Nymphae patris praecepta secutae
tecta parant epulis ostroque infecta corusco
umida gemmiferis inluxit regia mensis.
O bene signatum fraterno nomine tempus!
o consanguineis felix auctoribus annus,
incipe quadrifidum Phoebi torquere laborem.
prima tibi procedat hiems non frigore torpens,
non canas vestita nives, non aspera ventis,
sed tepido calefacta Noto; ver inde serenum
protinus et liquidi clementior aura Favoni
pratis te croceis pingat; te messibus aestas
induat autumnusque madentibus ambiat uvis.
omni nobilior lustro, tibi gloria soli
contigit exactum numquam memorata per aevum,
germanos habuisse duces; te cuncta loquetur
tellus; te variis scribent in floribus Horae
longaque perpetui ducent in saecula fasti.
