Postquam parta quies et summum nacta cacumen
1
iam secura petit privatum gloria portum,
ingenii redeunt fructus aliique labores,
et vitae pars nulla perit: quodcumque recedit
litibus, incumbit studiis, animusque vicissim
aut curam imponit populis aut otia Musis.
omnia Cecropiae relegis secreta senectae
discutiens, quid quisque novum mandaverit aevo
quantaque diversae producant agmina sectae.
Namque aliis princeps rerum disponitur aer;
hic confidit aquis; hic procreat omnia flammis.
alter in Aetnaeas casurus sponte favillas
dispergit revocatque deum rursusque receptis
nectit amicitiis quidquid discordia solvit.
corporis hic damnat sensus verumque videri
pernegat. hic semper lapsurae pondera terrae
conatur rapido caeli fulcire rotatu
accenditque diem praerupti turbine saxi.
ille ferox unoque tegi non passus Olympo
inmensum per inane volat finemque perosus
parturit innumeros angusto pectore mundos.
hi vaga collidunt caecis primordia plagis.
numina constituunt alii casusque relegant.
Graiorum obscuras Romanis floribus artes
inradias, vicibus gratis formare loquentes
suetus et alterno verum contexere nodo.
quidquid Socratico manavit ab ordine, quidquid
docta Cleantheae sonuerunt atria turbae,
inventum quodcumque tuo, Chrysippe, recessu,
quidquid Democritus risit dixitque tacendo
Pythagoras, uno se pectore cuncta vetustas
condidit et maior collectis viribus exit,
ornantur veteres et nobiliore magistro
in Latium spretis Academia migrat Athenis,
ut tandem propius discat, quo fine beatum
dirigitur, quae norma boni, qui limes honesti;
quaenam membra sui virtus divisa domandis
obiectet vitiis; quae pars iniusta recidat,
quae vincat ratione metus, quae frenet amores;
aut quotiens elementa doces semperque fluentis
