Parvos non aquilis fas est educere fetus
pr
ante fidem soils iudiciumque poli.
nam pater, excusso saluit cum tegmine proles
ovaque maternus rupit hiulca tepor,
protinus implumes convertit ad aethera nidos
et recto flammas imperat ore pati.
consulit ardentes radios et luce magistra
natorum vires ingeniumque probat.
degenerem refugo torsit qui lumine visum,
unguibus hunc saevis ira paterna ferit.
exploratores oculis qui pertulit ignes
sustinuitque acie nobiliore diem,
nutritur volucrumque potens et fulminis heres,
gesturus summo tela trisulca Iovi.
me quoque Pieriis temptatum saepius antris
audet magna suo mittere Roma deo.
iam dominas aures, iam regia tecta meremur
et chelys Augusto iudice nostra sonat.
Tertia Romulei sumant exordia fasces
1
terque tuas ducat bellatrix pompa curules;
festior annus eat cinctusque imitata Gabinos
dives Hydaspeis augescat purpura gemmis;
succedant armis trabeae, tentoria lictor
ambiat et Latiae redeant ad signa secures,
tuque o qui patrium curis aequalibus orbem
Eoo cum fratre regis, precede secundis
alitibus Phoebique novos ordire meatus,
spes votumque poli, quem primo a limine vitae
nutrix aula fovet, strictis quem fulgida telis
inter laurigeros aluerunt castra triumphos.
ardua privatos nescit Fortuna penates
et regnum cum luce dedit. cognata potestas
excepit Tyrio venerabile pignus in ostro
lustravitque tuos aquilis victricibus ortus
miles et in mediis cunabula praebuit hastis.
te nascente ferox toto Germania Rheno
intremuit movitque suas formidine silvas
Caucasus et positis numen confessa pharetris
ignavas Meroe traxit de crine sagittas.
reptasti per scuta puer, regumque recentes
