Kitap 2
sed redit in rabiem scelerumque inmane resumit
1
ingenium sacrasque fores praedivitis aulae
intrat et Arcadium mixto terrore precatur:
“Per fratris regale iubar, per facta parentis
aetherii floremque tui te deprecor aevi,
eripe me gladiis; liceat Stilichonis iniquas
evitare minas. in nostram Gallia caedem
coniurata venit. quidquid rigat ultima Tethys,
extremos ultra volitat gens si qua Britannos,
mota mihi. tantis capiendi credimur armis?
tot signis unum petitur caput? unde cruoris
ista sitis? geminum caeli sibi vindicat axem
et nullum vult esse parem. succumbere poscit
cuncta sibi: regit Italiam Libyamque coercet;
Hispanis Gallisque iubet; non orbita solis,
non illum natura capit. quascumque paravit
hic Augustus opes et quas post bella recepit,
solus habet, possessa semel nec reddere curat,
scilicet ille quidem tranquilla pace fruatur;
nos premat obsidio? quid partem invadere temptat?
deserat Illyricos fines; Eoa remittat
agmina; fraternas ex aequo dividat hastas,
nec sceptri tantum fueris, sed militis heres.
quodsi dissimulas nostrae succurrere morti
nec prohibere paras, Manes et sidera testor:
haec cervix non sola cadet; miscebitur alter
sanguis; nec Stygias ferar incomitatus ad undas
nec mea securus ridebit funera victor! ”
Haec ubi, dictatur facinus missusque repente
qui ferat extortas invito principe voces.
Interea Stilicho iam laetior hoste propinquo
nec multo spatii distantibus aequore vallis
pugnandi cupidas accendit voce cohortes,
Armeniis frons laeva datur; per cornua Gallos
dexteriora locat. spumis ignescere frena,
pulveris extolli nimbos lateque videres
surgere purpureis undantes anguibus hastas
serpentumque vago caelum saevire volatu.
implet Thessaliam ferri nitor antraque docti
cornipedis, teneroque amnis reptatus Achilli
