Kitap 1
quid Fortuna parat: toto dominabere mundo,
1
si parere velis! artus ne sperne seniles!
namque mihi magicae vires aevique futuri
praescius ardor inest; novi quo Thessala cantu
eripiat lunare iubar, quid signa sagacis
Aegypti valeant, qua gens Chaldaea vocatis
imperet arte deis, nec me latuere fluentes
arboribus suci funestarumque potestas
herbarum, quidquid letali gramine pollens
Caucasus et Scythicae vernant in crimina1 rupes,
quas legit Medea ferox et callida Circe,
saepius horrendos manes sacrisque litavi
nocturnis Hecaten et condita funera traxi
carminibus victura meis, multosque canendo,
quamvis Parcarum restarent fila, peremi.
ire vagas quercus et fulmen stare coegi
versaque non prono curvavi flumina lapsu
in fontes reditura suos. ne vana locutum
me fortasse putes, mutatos cerne penates.”
dixerat, et niveae (mirum!) coepere columnae
ditari subitoque trabes lucere metallo.
Inlecebris capitur nimiumque elatus avaro
pascitur aspectu. sic rex ad prima tumebat
Maeonius, pulchro cum verteret omnia tactu;
sed postquam riguisse dapes fulvamque revinctos
in glaciem vidit latices, tum munus acerbum
sensit et inviso votum damnavit in auro.
ergo animi victus " sequimur quocumque vocabis,
seu tu vir seu numen " ait, patriaque relicta
Eoas Furiae iussu tendebat ad arces
instabilesque olim Symplegadas et freta remis
inclita Thessalicis, celsa qua Bosphorus urbe
splendet et Odrysiis Asiam discriminat oris.
Ut longum permensus iter ductusque maligno
stamine fatorum claram subrepsit in aulam,
ilicet ambitio nasci, discedere rectum,
venum cuncta dari; profert arcana, clientes
fallit et ambitos a principe vendit honores.
ingeminat crimen, commoti pectoris ignem
nutrit et exiguum stimulando vulnus acerbat.
