quidquid avus senior Mauro vel Saxone victis,
1
quidquid ab innumeris socio Stilichone tremendus
quaesivit genitor bellis, quodcumque Gelonus
Armeniusve dedit; quantum crinita sagittis
attulit extremo Meroe circumflua Nilo;
misit Achaemenio quidquid de Tigride Medus,
cum supplex emeret Romanam Parthia pacem.
nobilibus gazis opibusque cubilia surgant
barbaricis; omnes thalamo conferte triumphos.”
Sic ait et sponsae petit improvisa penates.
ilia autem secura tori taedasque parari
nescia divinae fruitur sermone parentis
maternosque bibit mores exemplaque discit
prisca pudicitiae Latios nec volvere libros
desinit aut Graios, ipsa genetrice magistra,
Maeonius quaecumque senex aut Thracius Orpheus
aut Mytilenaeo modulatur pectine Sappho
(sic Triviam Latona monet; sic mitis in antro
Mnemosyne docili tradit praecepta Thaliae):
cum procul augeri nitor et iucundior aer
attonitam lustrare domum fundique comarum
gratus odor, mox vera fides numenque refulsit.
cunctatur stupefacta Venus; nunc ora puellae,
nunc flavam niveo miratur vertice matiem.
haec modo crescenti, plenae par altera lunae:
adsurgit ceu forte minor sub matre virenti
laurus et ingentes ramos olimque futuras
promittit iam parva comas; vel flore sub uno
ceu geminae Paestana rosae per iugera regnant:
haec largo matura die saturataque vernis
roribus indulget spatio; latet altera nodo
nec teneris audet foliis admittere soles.
Adstitit et blande Mariam Cytherea salutat:
“salve sidereae proles augusta Serlenae,
magnorum suboles regum parituraque reges.
te propter Paphias sedes Cyprumque reliqui,
te propter libuit tantos explere labores
et tantum transnare maris, ne vilior ultra
privatos paterere lares neu tempore longo
dilatos iuvenis nutriret Honorius ignes.
