Kitap 3
iam Veneri iunctae, sociis raptoribus, itis ?
1
o templis Scythiae atque hominem sitientibus aris
utraque digna coli ! tanti quae causa furoris ?
quam mea vel tenui dicto Proserpina laesit ?
scilicet aut caris pepulit te, Delia, silvis
aut tibi commissas rapuit, Tritonia, pugnas.
an gravis eloquio ? vestros an forte petebat
importuna choros ? atqui Trinacria longe,
esset ne vobis oneri, deserta colebat.
quid latuisse iuvat ? rabiem livoris acerbi
nulla potest placare quies.” His increpat omnes
vocibus. ast illae (prohibet sententia patris)
aut reticent aut nosse negant responsaque matri
dant lacrimas. quid agat ? rursus se victa remittit
inque humiles devecta preces : “Ignoscite, si quid
intumuit pietas, si quid flagrantius actum
quam miseros decuit. supplex miserandaque vestris
advolvor genibus : liceat cognoscere sortem :
hoc tantum liceat — certos habuisse dolores.
scire peto, quae forma mali ; quamcumque dedistis
fortunam, sit nota : feram fatumque putabo,
non scelus. adspectum, precor, indulgete parenti ;
non repetam. quaesita manu securus habeto
quisquis es ; adfirmo praedam ; desiste vereri.
quodsi nos aliquo praevenit foedere raptor,
tu certe, Latona, refer ; confessa Diana
forte tibi. nosti quid sit Lucina, quis horror
pro genitis et quantus amor, partusque tulisti
tu geminos : haec una mihi. sic crine fruaris
semper Apollineo, sic me felicior aevum mater agas.”
Largis tunc imbribus ora madescunt.
“quid ? tantum dignum fieri dignumque taceri ?
hei mihi, discedunt omnes. quid vana moraris
ulterius ? non bella palam caelestia sentis ?
quin potius natam pelago terrisque requiris ?
accingar lustrare diem, per devia rerum
indefessa ferar. nulla cessabitur hora,
non requies, non somnus erit, dum pignus ademptum
inveniam, gremio quamvis mergatur Hiberae
Tethyos et Rubro iaceat vallata profundo.
