Kitap 3
expirare rosas, decrescere lilia vidi.
1
ut rauco reduces tractu detorsit habenas,
nox sua prosequitur currum, lux redditur orbi.
Persephone nusquam. voto rediere peracto
nec mansere deae. mediis invenimus arvis
exanimem Cyanen : cervix redimita iacebat
et caligantes marcebant fronte coronae.
adgredimur subito et casus scitamur eriles
(nam propior cladi steterat) : quis vultus equorum ?
quis regat ? ilia nihil, tacito sed laesa veneno
solvitur in laticem : subrepit crinibus umor ;
liquitur in roremque pedes et brachia manant
nostraque mox lambit vestigia perspicuus fons.
discedunt aliae. rapidis Acheloides alis
sublatae Siculi latus obsedere Pelori
accensaeque malo iam non impune canoras
in pestem vertere lyras : vox blanda carinas
adligat ; audito frenantur carmine remi.
sola domi luctu senium tractura relinquor.”
Haeret adhuc suspensa Ceres et singula demens
ceu nondum transacta timet ; mox lumina torquens
vultu ad caelicolas furiato pectore fertur.
arduus Hyrcana quatitur sic matre Niphates,
cuius Achaemenio regi ludibria natos
advexit tremebundus eques : fremit ilia marito
mobilior Zephyro totamque virentibus iram
dispergit maculis timidumque hausura profundo
ore virum vitreae tardatur imagine formae.
Haud aliter toto genetrix bacchatur Olympo
“reddite " vociferans. " non me vagus edidit amnis ;
non Dryadum de plebe sumus. turrita Cybebe
me quoque Saturno genuit. quo iura deorum,
quo leges cecidere poli ? quid vivere recte
proderit ? en audet noti Cytherea pudoris
ostentare suos post Lemnia vincula vultus !
hos animos bonus ille sopor castumque cubile
praebuit ! amplexus hoc promeruere pudici !
nec mirum, si turpe nihil post talia ducit.
quid vos expertes thalami ? tantumne relictus
virginitatis honos ? tantum mutata voluntas ?
