Kitap 3
nuntia materno facies ingesta sopori :
1
namque videbatur tenebroso obtecta recessu
carceris et saevis Proserpina vincta catenis,
non qualem Siculis olim mandaverat arvis
nec qualem roseis nuper convallibus Aetnae
suspexere deae : squalebat pulchrior auro
caesaries et nox oculorum infecerat ignes
exhaustusque gelu pallet rubor, ille superbi
flammeus oris honos, et non cessura pruinis
membra colorantur picei caligine regni.
ergo hanc ut dubio vix tandem agnoscere visu
evaluit : cuius tot poenae criminis ? inquit
“unde haec informis macies ? cui tanta potestas
in me saevitiae ? rigidi cur vincula ferri
vix aptanda feris molles meruere lacerti ?
tu mea, tu proles ? an vana fallimur umbra ?”
Ilia refert : “heu dira parens nataeque peremptae
immemor ! heu fulvas animo transgressa leaenas !
tantane te nostri tenuere oblivia ? tantum
unica despicior ? certe Proserpina nomen
dulce tibi, tali quae nunc, ut cernis, hiatu
suppliciis inclusa teror ! tu saeva choreis
indulges ? Phrygias vel nunc interstrepis urbes ?
quodsi non omnem pepulisti pectore matrem,
si tua nata, Ceres, et non me Caspia tigris
edidit, his, oro, miseram defende cavernis
inque superna refer, prohibent si fata reverti,
vel tantum visura veni.” Sic fata trementes
tendere conatur palmas. vis improba ferri
impedit et motae somnum solvere catenae.
obriguit visis ; gaudet non vera fuisse ;
complexu caruisse dolet. penetralibus amens
prosilit et tali compellat voce Cybeben :
“lam non ulterius Phrygia tellure morabor,
sancta parens : revocat tandem custodia cari
pignoris et cunctis obiecti fraudibus anni,
nec mihi Cyelopum quamvis extructa caminis
culmina fida satis, timeo ne fama latebras
prodiderit leviusque meum Trinacria celet
depositum. terret nimium vulgata locorum
