Kitap 3
Iuppiter interea cinctam Thaumantida nimbis
1
ire iubet totoque deos arcessere mundo.
ilia colorato Zephyros illapsa volatu
numina conclamat pelagi Nymphasque morantes
increpat et Fluvios umentibus evocat antris.
ancipites trepidique ruunt, quae causa quietos
excierit, tanto quae res agitanda tumultu.
ut patuit stellata domus, considere iussi,
nec confusus honor : caelestibus ordine sedes
prima datur ; tractum proceres tenuere secundum
aequorei, placidus Nereus reverendaque Phorci
canities ; Glaucum series extrema biformem
accipit et certo mansurum Protea vultu.
nec non et senibus Fluviis concessa sedendi
gloria ; plebeio stat cetera more iuventus,
mille Amnes. liquidis incumbunt patribus udae
Naides et taciti mirantur sidera Fauni.
Tum gravis ex alto genitor sic orsus Olympo :
“abduxere meas iterum mortalia curas
iam pridem neglecta mihi, Saturnia postquam
otia et ignavi senium cognovimus aevi ;
sopitosque diu populos torpore paterno
sollicitae placuit stimulis impellere vitae,
incultis ne sponte seges grandesceret arvis,
undaret neu silva favis, neu vina tumerent
fontibus et totae fremerent in pocula ripae
(haud equidem invideo — neque enim livescere fas est
vel nocuisse deos — sed, quod dissuasor honesti
luxus et humanas oblimat copia mentes),
provocet ut segnes animos rerumque remotas
ingeniosa vias paulatim exploret egestas
utque artes pariat sollertia, nutriat usus.
Nunc mihi cum magnis instat Natura querellis
humanum relevare genus, durumque tyrannum
inmitemque vocat regnataque saecula patri
commemorat parcumque Iovem se divite clamat,
qui campos horrere situ dumisque repleri
rura velim, nullis exornem fructibus annum.
se iam, quae genetrix mortalibus ante fuisset,
in dirae subito mores transisse novercae ;
