Kitap 2
mutavere fidem ; vetito se proluit Arctos
1
aequore ; praecipitat pigrum formido Booten ;
horruit Orion, audito palluit Atlas
hinnitu : rutilos obseurat anhelitus axes
discolor et longa solitos caligine pasci
terruit orbis equos ; pressis haesere lupatis
attoniti meliore polo rursusque verendum
in chaos obliquo certant temone reverti.
mox ubi pulsato senserunt verbera tergo
et solem didicere pati, torrentius amne
hiberno tortaque ruunt pernicius hasta :
quantum non iaculum Parthi, non impetus Austri,
non leve sollicitae mentis discurrit acumen.
sanguine frena calent ; corrumpit spiritus auras
letifer ; infectae spumis vitiantur harenae.
Diffugiunt Nymphae : rapitur Proserpina curru
imploratque deas. iam Gorgonis ora revelat
Pallas et intento festinat Delia telo
nec patruo cedunt ; stimulat communis in arma
virginitas crimenque feri raptoris acerbat.
ille velut stabuli decus armentique iuvencam
cum leo possedit nudataque viscera fodit
unguibus et rabiem totos exegit in armos :
stat crassa turpis sanie nodosque iubarum
excutit et viles pastorum despicit iras.
Ignavi domitor vulgi, deterrime fratrum,
Pallas ait “quae te stimulis facibusque profanis
Eumenides movere ? tua cur sede relicta
audes Tartareis caelum incestare quadrigis ?
sunt tibi deformes Dirae, sunt altera Lethes
numina, sunt tristes Furiae, te coniuge dignae.
fratris linque domos, alienam desere sortem ;
nocte tua contentus abi. quid viva sepultis
admisces ? nostrum quid proteris advena mundum ? ”
Talia vociferans avidos transire minaci
cornipedes umbone ferit clipeique retardat
obice Gorgoneisque premens adsibilat hydris
praetentaque operit crista ; libratur in ictum
fraxinus et nigros inluminat obvia currus
missaque paene foret, ni Iuppiter aethere summo
