Kitap 2
ilex plena favis, venturi praescia laurus ;
1
fluctuat hic denso crispata cacumine buxus,
hic hederae serpunt, hic pampinus induit ulmos.
haud procul inde lacus (Pergum dixere Sicani)
panditur et nemorum frondoso margine cinctus
vicinis pallescit aquis : admittit in altum
cernentes oculos et late pervius umor
ducit inoffensos liquido sub flumine visus
imaque perspicui prodit secreta profundi,
huc elapsa cohors gaudet per florida rura.1
Hortatur Cytherea legant. “nunc ite, sorores.
dum matutinis praesudat solibus aer,
dum meus umectat flaventes Lucifer agros
roranti praevectus equo.” sic fata doloris
carpit signa sui. varios tum cetera saltus
invasere cohors : credas examina fundi
Hyblaeum raptura thymum, cum cerea reges
castra movent fagique cava dimissus ab alvo
mellifer electis exercitus obstrepit herbis.
pratorum spoliatur honos : haec lilia fuscis
intexit violis ; hanc mollis amaracus ornat ;
haec graditur stellata rosis, haec alba ligustris.
te quoque, flebilibus maerens Hyacinthe figuris,
Narcissumque metunt, nunc inclita germina veris,
praestantes olim pueros : tu natus Amyclis,
hunc Helicon genuit ; disci te perculit error,
hunc fontis decepit amor ; te fronte retusa
Delius, hunc fracta Cephisus harundine luget.
Aestuat ante alias avido fervore legendi
frugiferae spes una deae : nunc vimine texto
ridentes calathos spoliis agrestibus implet ;
nunc sociat flores seseque ignara coronat,
augurium fatale tori, quin ipsa tubarum
armorumque potens dextram, qua fortia turbat
agmina, qua stabiles portas et moenia vellit,
iam levibus laxat studiis hastamque reponit
insuetisque docet galeam mitescere sertis ;
ferratus lascivit apex horrorque recessit
Martius et cristae pacato fulgure vernant.
nec, quae Parthenium canibus scrutatur odorem,
