Kitap 2
percurrunt auro madidae : laetatur in antro
1
amnis et undantem declinat prodigus urnam.
Viderat herboso sacrum de vertice vulgus
Henna parens florum curvaque in valle sedentem
compellat Zephyrum : “pater o gratissime veris,
qui mea lascivo regnas per prata meatu
semper et adsiduis inroras flatibus annum,
respice Nympharum coetus et celsa Tonantis
germina per nostros dignantia ludere campos.
nunc adsis faveasque, precor ; nunc omnia fetu
pubescant virgulta velis, ut fertilis Hybla
invideat vincique suos non abnuat hortos.
quidquid turiferis spirat Panchaia silvis,
quidquid odoratus longe blanditur Hydaspes,
quidquid ab extremis ales longaeva colonis
colligit optato repetens exordia leto, 1
in venas disperge meas et flamine largo
rura fove. merear divino pollice carpi
et nostris cupiant ornari numina sertis.”
Dixerat ; ille novo madidantes nectare pennas
concutit et glaebas fecundo rore maritat,
quaque volat vernus sequitur rubor ; omnis in herbas
turget humus medioque patent convexa sereno.
sanguineo splendore rosas, vaccinia nigro
imbuit et dulci violas ferrugine pingit.
Parthica quae tantis variantur cingula gemmis
regales vinctura sinus ? quae vellera tantum
ditibus Assyrii spumis fucantur aeni ?
non tales volucer pandit Iunonius alas,
nec sic innumeros arcu mutante colores
incipiens redimitur hiems, cum tramite flexo
semita discretis interviret umida nimbis.
Forma loci superat flores : curvata tumore
parvo planities et mollibus edita clivis
creverat in collem ; vivo de pumice fontes
roscida mobilibus lambebant gramina rivis,
silvaque torrentes ramorum frigore soles
temperat et medio brumam sibi vindicat aestu :
apta fretis abies, bellis accommoda cornus,
quercus amica Iovi, tumulos tectura cupressus,
