Kitap 3
Maior Scipiades, Italis qui solus ab oris
pr
in proprium vertit Punica bella caput,
non sine Pieriis exercuit artibus arma :
semper erat vatum maxima cura duci.
gaudet enim virtus testes sibi iungere Musas ;
carmen amat quisquis carmine digna gerit.
ergo seu patriis primaevus manibus ultor
subderet Hispanum legibus Oceanum,
seu Tyrias certa fracturus cuspide vires
inferret Libyco signa tremenda mari,
haerebat doctus lateri castrisque solebat
omnibus in medias Ennius ire tubas,
illi post lituos pedites favere canenti
laudavitque nova caede cruentus eques.
cumque triumpharet gemina Carthagine victa
(hanc vindex patri vicerat, hanc patriae),
cum longi Libyam tandem post funera belli
ante suas maestam cogeret ire rotas :
advexit reduces secum Victoria Musas
et sertum vati Martia laurus erat.
Noster Scipiades Stilicho, quo concidit alter
Hannibal antiquo saevior Hannibale,
te mihi post quintos annorum Roma recursus
reddidit et votis iussit adesse suis.
Quem populi plausu, procerum quem voce petebas,
1
adspice, Roma, virum. iam tempora desine longae
dinumerare viae visoque adsurgcre semper
pulvere : non dubiis ultra torquebcre votis.
totus adest oculis, aderat qui mentibus olim,
spe maior, fama melior. venerare curulem,
quae tibi restituit fasces ; complectere dextram,
sub iuga quae Poenos iterum Romana redegit.
excipe magnanimum pectus, quo frena reguntur
imperii, cuius libratur sensibus orbis.
OS sacrum, quod in acre colis, miraris in auro,
cerne libens : hic est felix bellator ubique,
defensor Libyae, Rheni pacator et Histri.
Ostentare suos prisco si more labor es
et gentes cuperet vulgo monstrare subactas, 15
certassent utroque pares a cardine laurus :
