Sperchiusque et virginibus dilectus Enipeus
1
barbaricas lavere comas, non obice Pindi
servati Dryopes nec nubifer Actia texit
litora Leucates ; ipsae, quae durius olim
restiterant Medis, primo conamine ruptae
Thermopylae ; vallata mari Scironia rupes
et duo continuo conectens aequora muro
Isthmos et angusti patuerunt claustra Lechaei :
nec tibi Parrhasios licuit munire colonos
frondosis, Erymanthe, iugis, equitataque summi
culmina Taygeti trepidae vidistis Amyclae.
Tandem supplicium cunctis pro montibus Alpes
exegere Getas ; tandem tot flumina victor
vindicat Eridanus. docuit nunc exitus alte
fatorum secreta regi. quisquamne reclusis
Alpibus ulterius Latii fore credidit umbram ?
nonne velut capta rumor miserabilis urbe
trans freta, trans Gallos Pyrenaeumque cucurrit ?
Famaque nigrantes succincta pavoribus alas
secum cuncta trahens a Gadibus usque Britannum
terruit Oceanum et nostro procul axe remotam
insolito belli tremefecit murmure Thylen ?
Mandemusne Noti flabris quoscumque timores
pertulimus, festae doleant ne tristibus aures ?
an potius meminisse iuvat semperque vicissim
gaudia praemissi cumulant inopina dolores ?
utque sub occidua iactatis Pleiade nautis
commendat placidum maris inclementia portum,
sic mihi tunc maior Stilicho, cum laeta periclis
metior atque illi redeunt in corda tumultus.
Nonne videbantur, quamvis adamante rigentes,
turribus invalidis fragiles procumbere muri
ferrataeque Getis ultro se pandere portae ?
nec vallum densaeque sudes arcere volantes
cornipedum saltus ? iamiam conscendere puppes
Sardoniosque habitare sinus et inhospita Cyrni
saxa parant vitamque freto spumante tueri.
ipsa etiam diffisa brevi Trinacria ponto,
si rerum natura sinat, discedere longe
optat et Ionium refugo laxare Peloro.
