Kitap 1
sparsaque sanguineis pastorum funera campis.
adgredior latebras monstri mirumque relatu
conspicio: dilapsus honos, cervice minaces
defluxere iubae; fractos inglorius armos
supposuit, servile gemens; iniectaque vincla
365
unguibus et subitae collo sonuere catenae,
nunc etiam paribus secum certare tropaeis
hortator me cogit avus. quonam usque remoti
cunctamur? decuit pridem complere biremes
et pelagi superare moras, transmittere primus
370
ipse paro; quaecumque meo gens barbara nutu
stringitur, adveniat: Germania cuncta feratur
navibus et socia comitentur classe Sygambri.
pallida translatum iam sentiat Africa Rhenum.
an patiar tot probra sedens iuvenisque relinquam
375
quae tenui rexique puer? bis noster ad Alpes
alterius genitor defensum regna cucurrit.
nos praedae faciles insultandique iacemus?”
Finierat. Stilicho contra cui talia reddit:
“adversine tubam princeps dignabere Mauri?
380
auferet ignavus clari solacia leti.
te bellante mori? decernet Honorius inde,
hinc Gildo? prius astra Chaos miscebit Averno.
vindictam mandasse sat est; plus nominis horror
quam tuus ensis aget. minuit praesentia famam.
385
qui stetit aequatur campo, collataque nescit
maiestatem acies. sed quod magis utile factu
atque hosti gravius (sensus adverte) docebo
est illi patribus, sed non et moribus isdem
Mascezel, fugiens qui dira piacula fratris
390
spesque suas vitamque tuo commisit asylo.
hunc ubi temptatis frustra mactare nequivit
insidiis, patrias in pignora contulit iras
et, quos ipse sinu parvos gestaverat, una
occidit iuvenes inhumataque corpora vulgo
395
dispulit et tumulo cognatas arcuit umbras
naturamque simul fratremque hominemque cruentus
exuit et tenuem caesis invidit harenam.
hoc facinus refugo damnavit sole Mycenas
avertitque diem; sceleri sed reddidit Atreus
400
