Solitas galea fulgere comas,
1
Stilicho, molli necte corona.
cessent litui saevumque procul
Martem felix taeda releget.
tractus ab aula rursus in aulam
redeat sanguis, patris officiis
iunge potenti pignora dextra.
gener Augusti pridem fueras,
nunc rursus eris socer Augusti.
quae iam rabies livoris erit ?
vel quis dabitur color invidiae ?
Stilicho socer est, pater est Stilicho.
Urbs in conspectu montana cacumina velat
2
tranquillo praetenta mari. ducentia portum
cornua pacatas removent Aquilonibus undas.
hic exarmatum terris cingentibus aequor
clauditur et placidam discit servare quietem.
Quidquid Castalio de gurgite Phoebus anhelat,
3
quidquid fatidico mugit cortina recessu,
carmina sunt ; sed verba negant communia Musae.
carmina sola loquor : sic me meus implet Apollo.
Non tales quondam species tulit armentorum
4
tellus tergemino subdita Geryoni.
non tales, Clitumne, lavas in gurgite tauros,
Tarpeio referunt quos pia vota Iovi.
non talis Tyrias sparsisse iuvencus harenas
dicitur, optatum quando revexit onus,
non Cretaeus ager nec amati conscia tauri
Gnoses nec similes paverit Ida feros.
ipse et dispariles monstro commissus in artus
qui crimen matris prodidit 1 ore novo
Cres puer haud talem potuisset reddere formam,
portassent totum si fera membra patrem.
Est procul ingenti regio summota recessu,
5
insula qua resides fluctus mitescere cogit
in longum producta latus, fractasque per undas
ardua tranquillo curvantur brachia portu.
In iaculum, quodcumque gerit, dementia mutat.
6
omnibus armatur rabies, pro cuspide ferri
cuncta volant, dum dextra ferox in vulnera saevit.
