te, Dea, respexit, solam quam cernere nulli
52
bis licuit. meruit sublata audacia poenas
et didicit cum morte deam. sed turbidus ira
Palleneus, oculis aversa tuentibus atrox,
ingreditur caecasque manus in Pallada tendit.
hunc mucrone ferit dea comminus ; ac simul angues
Gorgoneo riguere gelu corpusque per unum
pars moritur ferro, partes periere videndo.
Ecce autem medium spiris delapsus in aequor
Porphyrion trepidam conatur rumpere Delon,
scilicet ad superos ut torqueat improbus axes,
horruit Aegaeus ; stagnantibus exilit antris
longaevo cum patre Thetis desertaque mansit
regia Neptuni famulis veneranda profundis.
exclamant placidae Cynthi de vertice Nymphae,
Nymphae, quae rudibus Phoebum docuere sagittis
errantes agitare feras primumque gementi
Latonae struxere torum, cum lumina caeli
parturiens geminis ornaret fetibus orbem.
implorat Paeana suum conterrita Deles
auxiliumque rogat : “si te gratissima fudit
in nostros Latona sinus, succurre precanti.
en iterum convulsa feror.”
