terga fragore sonant, stimulis accensa tubarum
9
agmina conlatis credas confligere signis :
tantus in angusto strepitus furit. additur armis
calliditas parcusque sui tumor iraque numquam
prodiga telorum, caute contenta minari
nec nisi servandae iactus impendere vitae.
error abest : certum sollertia destinat ictum
nil spatio fallente modum, servatque tenorem
mota cutis doctique regit conamina nisus
Quid labor humanus tantum ratione sagaci
proficit ? eripiunt trucibus Gortynia capris
cornua ; subiectis eadem lentescere cogunt
ignibus ; intendunt taurino viscere nervos ;
instruitur pinnis ferroque armatur harundo.
ecce brevis propriis munitur bestia telis
externam nec quaerit opem ; fert omnia secum:
se pharetra, sese iaculo, sese utitur arcu.
unum animal cunctas bellorum possidet artes.
Quodsi omnis nostrae paulatim industria vitae
fluxit ab exemplis, quidquid procul appetit hostem,
hine reor inventum, morem hinc traxisse Cydonas
bellandi Parthosque retro didicisse ferire
prima sagittiferae pecudis documenta secutos.
Nominis umbra manet veteris ; nam dicere birrum,
10
si Castor iuret, castoreum nequeo.
sex emptus solidis ! quid sit, iam scire potestis :
si mihi nulla fides, credite vel pretio.
Pulchris stare diu Parcarum lege negatur.
11
magna repente ruunt ; summa cadunt subito.
hic formosa iacet : Veneris sortita figuram
egregiumque decus invidiam meruit.
Fontibus in liquidis paulum requiesce, viator,
12
atque tuum rursus carpe refectus iter.
lympharum dominum nimium miraberis, hospes,
inter dura viae balnea qui posuit.
Quae tibi cum pedibus ratio ? quid carmina culpas ?
13
scandere qui nescis, versiculos laceras ?
claudicat hic versus ; haec inquit syllaba nutat;
atque nihil prorsus stare putat podager
Dulcia dona mihi semper tu, Maxime, mittis,
14
