sola feris occurrit equis solvitque tumorem
29
pectoris et blando praecordia temperat igni.
pax animo tranquilla datur, pugnasque calentes
deserit et rutilas declinat in oscula cristas.
Quae tibi, saeve puer, non est permissa potestas ?
tu magnum superas fulmen caeloque relicto
fluctibus in mediis cogis mugire Tonantem.
iam gelidas rupes vivoque carentia sensu
membra feris, iam saxa tuis obnoxia telis,
et lapides suus ardor agit, ferrumque tenetur
inlecebris ; rigido regnant in marmore flammae.
Die, mea Calliope, tanto cur tempore differs
30
Pierio meritam serto redimire Serenam ?
vile putas donum, solitam consurgere gemmis
et Rubro radiare mari si floribus ornes
reginae regina comam ? sed floribus illis,
quos neque frigoribus Boreas nec Sirius urit
aestibus, aeterno sed veris honore rubentes
fons Aganippea Permessius educat unda :
unde piae pascuntur apes et prata legentes
transmittunt saeclis Heliconia mella futuris.
Dignius an vates alios exercuit unum
femineae virtutis opus ? quod sponte redempto
casta maritali successit Thessala fato
inque suos migrare virum non abnuit annos,
hoc Grai memorant. Latiis movet ora Camenis
praescia fatorum Tanaquil rediensque per undas
Cloelia Thybrinas et eodem flumine ducens
Claudia virgineo cunctantem crine Cybeben.
anne aliud toto molitur carminis actu
Maeonii mens alta senis ? quod stagna Charybdis
armavit, quod Scylla canes, quod pocula Circe,
Antiphatae vitata fames surdoque carina
remige Sirenum cantus transvecta tenaces,
lumine fraudatus Cyclops, contempta Calypso :
Penelopae decus est atque uni tanta paratur
scaena pudicitiae. terrae pelagique labores
et saevi totidem bellis quot fluctibus anni
coniugii docuere fidem. sit Claudia felix
teste dea castosque probet sub numine mores
