unde tonent nubes, quo lumine floreat arcus,
29
hoc mihi quaerenti, si quid deprendere veri
mens valet, expediat. Lapis est cognomine magnes
decolor obscurus vilis. non ille repexam
caesariem regum, non Candida virginis ornat
colla nec insigni splendet per cingula morsu ;
sed nova si nigri videas miracula saxi,
tunc pulchros superat cultus et quidquid Eois
Indus litoribus Rubra scrutatur in alga.
nam ferro meruit vitam ferrique rigore
vescitur ; hoc dulces epulas, hoc pabula novit ;
hinc proprias renovat vires ; hinc fusa per artus
aspera secretum servant alimenta vigorem ;
hoc absente perit : tristi morientia torpent
membra fame, venasque sitis consumit apertas.
Mavors, sanguinea qui cuspide verberat urbes,
et Venus, humanas quae laxat in otia curas,
aurati delubra tenent communia templi.
effigies non una deis : sed ferrea Martis
forma nitet, Venerem magnetica gemma figurat.
illis conubium celebrat de more sacerdos.
ducit flamma choros ; festa frondentia myrto
limina cinguntur, roseisque cubilia surgunt
floribus, et thalamum dotalis purpura velat.
hic mirum consurgit opus : Cytherea maritum
sponte rapit caelique toros imitata priores
pectora lascivo flatu Mavortia nectit
et tantum suspendit onus galeaeque lacertos
implicat et vivis totum complexibus ambit.
ille lacessitus longo spiraminis actu
arcanis trahitur gemma de coniuge nodis.
pronuba fit Natura deis ferrumque maritat
aura tenax : subitis sociantur numina furtis.
Quis calor infudit geminis alterna metallis
foedera ? quae duras iungit concordia mentes ?
flagrat anhela silex et amicam saucia sentit
materiem placidosque chalybs cognoscit amores.
sic Venus horrificum belli compescere regem
et vultum mollire solet, cum sanguine praeceps
aestuat et strictis mucronibus asperat iras.
