Kitap 28
9
Diosc. II 97. cfr. Diosc. eupor. II 158. de venen. 25.—cfr. Plin. IV 12. Pausan. VII 25, 6 extr. Quin et sanguis eorum septicam vim habet; item equarum, praeterquam virginum, erodit, emarginatemarginat d(?)v. mar- rxv. ulceraulcera rG. -rat rxv.. taurinus quidem recens inter venena est excepta Aegira. ibi enim sacerdos Terrae vaticinaturauaticinatarum Vdx. sanguinem tauri bibit prius quam in specusspecus ll.Txfv(S). -cū rG(D). descendat. tantum potestualet (pro potest) x. sympathia illa, de qua loquimurloquemur V2. -uuntur v. a. G., ut aliquando religione aut loco fiat. cfr. Aurel. Victor 66. (Diosc. II 97). Drusus tribunus plebeiplebe R. -bis rv. a. H. traditur caprinum bibisse, cum pallore et invidia veneni sibi dati insimulare Q. Caepionem inimicum vellet. hircorum sanguini tanta vis est, utac (pro ut) d. af R1. ferramentorum subtilitas non aliter acrius induretur, scabritia poliaturpoliatur ll.Txfv(H). cfr. XXXVI 53. XIII 81. tollatur rG(D). vehementius quam lima. non igitur et sanguis animalium inter communia dici potest, et ideo suis quisque quisque RdG. suisque V. quique x. quae- que [et dicentur] v. dicetur effectibuspost effectibus interrogationis signum posuit S, ut esset non = nonne. sed negat Plinius posse in commune dici de variorum animalium sanguinis peculiari natura..
