Kitap 21
17
Th. H. VII 11, 2. 3. (Plin. XXI 88). Aliud rursus spicatarum genus, ex quo est achynopsachynops Salm. D. cfr. § 89. stanypsa d. -nipsa VG. -nypi r. cynops B. stannios v., alopecuros, stelephurosstelephuros B. -phyros VG. -phiros d. -pyros r.,—quam quidam ortygem vocant, alii plantaginem, de qua plura dicemus25,80 inter medicas —, thryallisthryallis B. phryallis VG. phria- d. pria- r.. ex his alopecuros spicam habet mollem et lanuginem densam, non dissimilem vulpium caudis, unde etei et Rv. a. D. nomen. proximaproxime V. ei est etei est et S. et est et RE. est et rf. est ei J. est ei et v. stelephuros stelephyrus (-elle- G) VG. -pyrus RE., nisi quod illa particulatim floret. cichorion et similia circa terram folia habent; germinantgerminant C. -antibus ll. G. -antia J. -antes v. ab radice post vergilias.
17
(cfr. Plin. XIX 99). Th. H. I 6, 11. Diosc. II 173. Perdicium et aliae gentesaliae gentes RG. aeliae (aeoliae v) gentes Ev. aeliaegenes VG. eli genes d. helig- T. quam Aegyptii edunt. nomen dedit avis id maxime eruens. crassas plurimasque habet radices. item ornithogaleornithogalae E. -gala J e Diosc. Sed cfr. index. caule tenerotenero dv. temero VG. tenedo r., candido, semipedalisemipedali v. datu VdE. -data R. sempadatu G. sesquipedali U 464 e Diosc., molli, tribus aut quattuor agnatis, radice bulbosa radice bulbosa in ll. v. legitur post semipedali; transposui cum U 464 coll. Diosc. an vero post ornithogale ponendum (μετ᾽ ἄρτου συνοπτώμενον)?; coquitur in pulte.
