Kitap 21
6
Athenaeus XV 41 p. 690d. Diosc. III 44. Baccarbacchar d(?)Dal. quoque radicis tantum odoratae est, a quibusdam nardumnandum R. rusticum appellatum. unguenta ex ea radice fieri solita apud antiquos Aristophanes, priscae comoediae poeta, testis est; unde quidamquidam dRv. quidem r. errore falso barbaricam barbaricam ll. v. baccarida Salm. D. baccharicam U 449. eamea Salm. illam T. appellabant. odor est cinnamomo proximus. gracili solo nec umido provenit.Diosc. I 9. simillimum eiei v. et ll. combretumcobretum R. brentum U 450 coll. Athe- naeo; sed cfr. § 133 et index. appellatur, foliorum exilitate usque in fila adtenuata et procerius quam baccarbaccara E. bacchar VGdDal.. haec sutiliahaec sutilia ego. haec sunt ll. S. nec haec sunt v. lacunam ante haec indic. J, tantum ad seqq. referens. nexui Salm. haec sunt unguenta D cum U 451; sed cfr. infra v. 12. tantum. eorumsed eorum REv. a. S. quoque error corrigendusregendus VGdTfcodd. Salm. est, qui baccarbaccara R. rusticum nardum appellavere. est enim alia herba sic cognominata, quam Graeci asaron vocant, cuius speciem figuramque diximus12, 47 in nardinardis R. generibus. quin immo asaronassaron V. invenio vocitari, quoniam in coronas non addatur.