Kitap 2
59
Arcus vocamus extra miraculum frequentes et extra ostentum. nam nenec F2 pluviospluuis R1. -iis F1Ea. -iales oz quidem aut serenos dies cum fide portendunt. manifestum est radium solis inmissum cavae nubi repulsa acie in solem refringi; eolorumque varietatem mixtura nubium, ignium, aërisaeris igniumque va.S fieri. certe nisi sole adverso non fiunt nec umquam nisi dimidia circuli forma nec noctu, quamvis Aristoteles prodat aliquando visum, quod tamen fatetur idem non nisi XXXXXX ego. tricesima ll.v(H)D.XIIII C(Brot.)cum Rhodig. exAristot. luna posse fieriposse fieri ego. fieri posse yD. posse ll.v.Aristot 1. 1. 2 p. 371, 30 sqq. 5 p. 377a 11 sqq. 4 p, 375b, 12. Sen. NQ I 8, 6. 3, 11. fiunt autem hieme maxime ab aequinoctio autumnali die decrescente. quo rursus crescente ab aequinoctio verno non exsistunt, nec circa solstitiumuncos posui cum U26 longissimis diebus, bruma verohoc pv a. S [id est brevissimisbreuissi- mis diebus E(?)dpva.S ] frequenterfrequenter F2dEv(J). -tes R2TS. om r., iidemidem F2R2a. id est F1. om.R1. item y sublimes humili sole humilesquehumilisque Fray sublimi, et minores oriente aut occidente, sed in latitudinemlatitudinem dyv. altitudine (lati- E) ll dimissidimissi E1a isi y. diffusi F2v. -so F3. demissi rS, meridie exiles, verum ambitus maioris. aestate autemautem Fd2RaS. uero E2v haec E1. om.d1y per meridiem non cernuntur, post autumni aequinoctium quacumque hora, nec umquam plures simul quam duo.
