Kitap 2
39
(11-13) Beda n. r. 11. — Tempestatum imbriumqueimbriumque ego. cfr. § 108 init.111 init. rerumque ll.v. siderumque CFW Müller p. 16 quasdam statasstatutasF3aopyz (item infra v. 23) esse causas, quasdam vero fortuitas aut adhuc rationis inconpertae, manifestum est. quis enim aestates et hiemes quaeque in temporibus annua vice intelleguntur siderum motu fieri dubitet? ergo ut solisergo ut solis Eaopv. ut (et utR)solis (-lus R1) ergo FfRdH natura temperando intellegitur anno, sic reliquorum quoque siderum propria est cuiusquecuiusque ego. quibusque ll.v. de mendo cfr. p. 156,12 vis et ad suam cuique naturam fertilis. alia sunt in liquorem soluti umoris fecunda, alia concreticoncreta F1R1ad in pruinas aut coacti in nives aut glaciati in grandines, alia flatusflatu dT, teporisteporis F2Ra(Beda)v. temp- F1dTpy. alia tep- E(?)C alia autaut ego(et dist.). ut FE1a. autem F3. om.rv vaporis, alia roris, alia rigorisfrigoris y(Beda).om.p. nec vero haec tanta debent existimari, quanta cernuntur, cum esse eorum nullum minus luna tam inmensae altitudinis ratio declaret.Beda n. r. 11. —(21-24) Lyd. ost. 7 p. 26a. cfr. Plin. XVIII 247. Tiro ap. Gell. XIII 9, 4. Cic. nat. deor. II 11. schol. Germ. p. 75, 7 sqq. Serv. geo. I 138. Aen. I 744 (Isid. or. III 70, 12). Ov. fast. V 166. Ampel. 3, 2. igitur in suo quaeque motu naturam suam exercent, quod manifestum Saturni maxime transitus imbribus faciunt. nec meantium modo siderum haec vis est, sed multorum etiam adhaerentium caelo, quotiens errantium accessu inpulsa aut coniectuconiecta i. collecta a. contactu D2 radiorum exstimulata sunt, qualiter in suculis sentimus accidere, quas Graeci ob id pluvio nominenumus (pronomine) y.add. hyadas BedaE3va. S(D). ὕαδαςF3in marg. De suppresso nomine cfr. § 8. III 151. VI 187. Müller de stilo p. 90 appellant. quin et sua sponte quaedam statisque temporibus, ut haedorum exortus. arcturi vero sidus non ferme sinenon sine ferme FRa. cum Beda procellosa grandine emergitmergit FRa. surgitBeda.
