Kitap 2
11
Beda n. r. 22. Haec ratio mortales animos subducit in caelum ac velut inde contemplantibus trium maximarum rerum naturae partium magnitudinem detegit. non posset quippe totus sol adimi terris intercedente luna, sisi— 25 luna om.F1R1E1a terra maior esset quam luna. tertiatertia ll.v(H). certior B cum Beda ex utroqueutraque va.H vastitas solissolis d1yv(D). solis oculorum argumentis r(J) aperieturaperietur (sc. § 51) REpJ. -iretur da. -itur Foyv(D), ut non sitnon sit ut RS. an non ut sit? cfr. VII 1 necesse amplitudinem eius oculorum argumentis atqueaut (pro atque) y coniectura animi scrutari:(10. 11) cfr. Diodor. XVII 7, 5-7. (Mela 1 94. Sol. 11, 6.) inmenlsumimmensam Eaop esse, quiaqui FRdy. que a arborum in limitibus porrectarum in quotlibetquodlibet F1R1aC. quol-R2y. quael-p passuum miliamilia??? R. -arum d. -arium F1a umbras paribus iaciat intervallis, tamquam toto spatio medius, et quia per aequinoctium omnibus in meridiana plaga habitantibus simul fiat a vertice, item quia circacirca R2d2E2pyv. citra z.om.r solstitialem circulum habitantium meridie ad septentrionem umbrae cadant, ortu vero ad occasum, quae fieri nullo modo possent, nisi multo quam terra maior esset, nec nonnec non z. nec ll.H. et v(D) quod montem Idam exoriens latitudine exsuperet, dextra laevaque large amplectens, praesertim tanto discretus intervallo.
