Kitap 19
8
Suntdist. ego. quaedam comitantia aliorum satussatus ego. satus (satuus F) ut ll. v.; papaver namque cum brassica seritur ac porcillacaporcillaca S coll. XIII 120. portilaca ll. portulaca v., et eruca cum lactuca.Diosc. IV 65. Col. X 314. Verg. Geo. I 212. papaveris sativisatiua G. tria genera: candidum, cuius semen tostum in secunda mensa cum melle apud antiquos dabatur; hoc et panis rustici crustae inspergitur, adfuso ovo inhaerens, ubi inferiorem crustam apium gitque cereali ceri- ali Fv. a. C. sapore condiunt. alterum genus est papaveris nigrum, cuius scapo incisoan capite inciso? cfr. not. ad XX 198. lacteus sucus excipitur.Th. H. IX 12, 4. Diosc. IV 64. Liv. I 54, 6. Val. Max. VII 4, 2. tertium genus rhoeanrhoean S cum Salm. -am B. rhyan GFEv. thyran d. vocant Graeci, idid ll. v. aut delendum aut idem (vel et) seribendum videtur. nostri erraticum; sponte quidem, sed in arvis cum hordeo maxime nascitur, erucae simile, cubitali altitudine, flore rufo et protinus deciduo, unde et nomen a Graecis accepit. de reliquis generibus papaveris sponte nascentis dicemus in medicinae loco.20, 198 fuisse autem in honore apud Romanos semper indicio est Tarquinius Superbus, qui legatis a filio missis decutiendo papavera in horto altissima sanguinarium illud responsum hac facti ambagean tacita ambage? cfr. Liv. reddidit.
