Kitap 18
11
Diosc. II 118 init. <2> Alica fit e zea, quam semen appellavimus. tunditur82 granum eius in pila lignea, nene D2fH. ue D1GF. uel r. nam v. lapidis duritia conterat,82 mobilimobili ut D2S. -ilius D1dT. nobilius r (add. ut) v., ut notum est, pilo vinctorum poenali opera. primori inest pyxis ferrea. excussis indeinde v. in ll. tunicis iterum isdem armamentis nudata conciditur medulla. ita fiunt alicae tria genera: minimum ac secundarium, grandissimum vero aphaerema appellant. nondum habent candorem suum, quo praecelluntprocellunt E., iam tamen Alexandrinae praeferunturproferuntur E.. postea, mirum dictu, admiscetur creta, quae transit in corpus coloremque et teneritatem adfert. invenitur haec inter Puteolos et Neapolim in collecolle D2v. cole et G. colle et (eth d)r. Leucogaeoleucogaeo dH. -geo rv. cfr. XXXI 12. appellato, extatque extat- que Ev. exiatque D1GF. exiitque dT. existitque D2. divi Augusti decretum, quo annua ducenaannua ducena fconi. H. annua uicena G. annoadu- cena DGF. -aduicena Ev. -ad ducenta dT. milia Neapolitanis pro eo numerari iussit e fisco suo, colonial deducens Capuam, adiecitque causam adserendiadferendi Strack. adfer ll. v a. J., quoniam negassent Campani alicam confici sine eo metallo posse. — (In eodem reperitur et sulpur, emicantque fontes AraxiOraxi v. a. Brot. oculorum claritati et volnerum medicinae dentiumque firmitati .) —
