Kitap 16
6
ibid. 2. 3. Glans optima in quercu atque grandissima, mox aesculo. nam roborirobori D2dD. -ris rv. parva, cerro tristis, horridahorrid d., echinatoechinato v. ecyn- DGd. cin- E. calyce ceuceu EVerc. seu r. castaneae. sed et in querna alia dulcior, molliorque feminae, mari spissior. maxime autem probantur latifoliae ex argumento dictae. distant inter se magnitudine et cutis tenuitate, item quod aliis subest tunica robigine scabra, aliis protinus candidum corpus. probatur et ea, cuius in balano utrimque ex longitudine extrema lapidescit duritiaduritiam E. in dur- v. a. G., melior cui in cortice quam cui in corpore , utrumque non nisi mari. praeterea aliis ovata, aliis rotunda, aliis acutior figura, sicut et colos nigrior candidiorve , qui praeferturqui praefertur dv. quippe fertur r.. amaritudo in extremitatibus, mediae dulces. quin et pediculi brevitas proceritasque differentiam habet.ibid.4. in ipsis vero arboribus quae maximam fert hemeris vocatur, brevior et in orbem comosa alasque ramorum crebro cavata. fortius lignum quercus habet et incorruptius, ramosa et ipsa, procerior tamen et crassior caudice, excelsissima autem aegilopsaegilops v. e Theophr. aezops (ez- d) ll., incultis arnica.
