Kitap 16
38
Th. H. I 12, 2 (cf. ib. IX 1, 2). Umor et corporicorpori ego cfr. Theophr. (τῶν δένδρων αὐτῶν) et infra v. 6. cortici ll. v. del. P. arborum est, qui sanguis earum intellegi debet, non idem omnibus: ficis lacteuslacteus dv. acteus f. lactens rS.— huic ad caseos figurandos coaguli vis—, cerasis cumminosus ,dist. D. cfr. Theophr. ulmis salivosus, lentus acac D2dEv. e r.ac piris dv.a. D. pinguis, malis, vitibus, piris aquosus. vivaciora quibus lentior. atque in totum corporicorpori dHack. -re rv. arborum, ut reliquorum animalium, cutis, sanguis, caro, nervi, venae, ossa, medullae.Th. H. I 2, 4–6. pro cute cortex. mirum , is in moro medicis sucum quaerentibus vere hora diei secunda lapide incisusincisus dT. incussus rv. manat, altius fractus siccus videtur. proximi plerisque adipes. hi vocantur a colore alburnum,arbornum DG. -borum d. mollis ac pessima pars ligni, etiam in robore facilefacile dEv. facre (-rae D2)r. putrescens, teredini obnoxia, quare semper amputabitur . subest huic caro, carnicarni ego. cui ll. v. ossa, id est materiae optimum. alternant fructus quibus siccius lignum, ut olea, magis quam quibus carnosum, ut cerasus. nec omnibus adipes carnesve largae, uti nec animalium acerrimis. neutrum habent buxus, cornus, olea, nec medullam minimumque etiam sanguinis, sicuti ossa non habent sorba, carnem sabuci—atat ego. et ll. v. sed Dal. plurimamplurimam dv. -mas D1. -mae r. ambae medullam—nec harundines maiore ex parte.
