Kitap 15
30
Ov. M I 560 sq. Dio LIII 16, 4. Paul. Festi 367,12 M. — Cato 133, 2. (Pl. XXIII 157). —(12) cfr. Cato 121. Cic. ad Att. V 20, 4. — (15) Isid. XVII 7, 2. — Laurus triumphis proprie dicatur, vel gratissima domibusdomibus damn. S, ianitrix Caesarum pontificumque. sola et domos exornat et ante limina excubat. duo eius genera tradidittra- dit va.S Catocato D2v(D). colito r. coli Cato (coni. S) J , Delphicam et Cypriam. Pompeius Len a e u s adiecit quam mustacemmult'acem F appellavit, quoniam mustaceis subiceretur: hanc esse folio maximo flaccidoqueflactidoque E2. -iodoque E1 etet om.F albicante ; Delphicam aequali colore viridiorem, maximis bacis atque e viridi rubentibus acac (hac v) uictores D2v. acutio- r victores Delphis coronarecoronare ego. -ri ll.v utut D2D. & r v triumphantes Romae; Cypriam esse folio brevibreue F, nigro, per margines imbricato crispam. cfr. Pl. XVII 60. Ov. M X 98. Cato 8, 2. postea accessere generaan genera plura? : tinustinus ll.G. cinus Verc. eius C. cuius v — hanc silvestrem laurum aliqui intellegunt, nonnulli sui generis arboremarbore E. -ris a — differt colorecolore dC. -or ll.v(H); est enim caerulacęru F1. -ulea va.S baca. accessit et regia, quae coepit Augusta appellari, amplissima et arbore et folio, bacis gustatu quoque non asperisaspero Eazva. G(SJ). aliqui negant eandem esse et suum genus regiae faciunt longioribus foliis latioribusque. iidem in alio genere bacaliam appellant hanc quaequę av. que FE vulgatissima est bacarumque fertilissima, sterilem vero earum, quod maxime miror, triumphalem eaque dicunt triumphantes uti, nisiut nisi F2 idquod id a a Divo Augusto coepit, ut docebimus, exan et (pro ex)? ea lauru quae ei missa e caelo est, minima137 altitudine, folio crispo, brevibreui (DG?) S. -ue ll. ac breui v, inventu rarainuentu rara G. -nitur ara (rara Eav) ll . accedit in topiario opere Thasiathasia D2D. thaxa (taxa E1v) r , excrescente in mediomedia E folio parvolaparuulo va.D veluti lacinia folii, et sine ea spadoninaspadoninā Ea. -ia v a. J, mira opacitatis patientia , itaque quantalibeatquantalibet G sub umbra solum implet. Diosc. IV 147. (Pl. XXIV 132). — Th. III 17, 4. Diosc. IV 145. (Pl. XXIII 158). — est et chamaedaphnechamaedaphne (DG?) v. -da (-la a) pene ll silvestris frutex etet ll.v(D). est et B Alexandrina, quam aliqui Idaeamideam ll , alii hypoglottionhypoglot- tion H e Diosc. hippo- ll.C. -tthion v , alii danaendanaen ll.H. daphnen v. -nitin C, alii carpophyllon, alii hypelatenhypelaten v. -ton (hipe- GEa) ll vocant. ramos spargit a radice dodrantales, coronari icoronarii H. -ri ll.D. praem. topiarii ac v(S) operis, folio acutiore quam myrti acmyrti ac D. -tię a d. -tice E. miritię F2G. -ticę DF1. myrti v molliore et candidiore, maioreet maiore H (qui dist. e Diosc.). de asyndeto cfr. Müller stil. p. 69, 32, semine inter folia rubro, plurima in Ida et circa Heracleamheraclean Ea. -chean F Ponti, nec nisi in montuosis. Diosc. IV 146. (Pl. ib.). id quoque quod daphnoidesdaphnoides B e Diosc. damno- (-no id est F2) ll. danaides v vocatur genus in nominum ambitu est; alii enim Pelasgum, alii eupetaloneupetalon D2B e Diosc. eupta- D1FGv. eutha- EaS , aliiii F stephanonstephanon B. sthepa- F. tepa- Ea. stephalon d. cepha- v Alexandri alexandri Eav. -dro r. (an -dru?) vocant. et hic frutex est ramosus, crassiore ac molliore quam laurus folio, cuius gustatu accendatur osaccendatur os Verc. (D). -daturus DFG. -dat turus Ea. -datur os thuris v. -datur (-ditur C) os atque guttur B e Diosc. , bacis e nigro rufis. notatum antiquis, nullum genus laurus in Corsica fuisse, quod nunc satum et ibi provenit.
