Kitap 14
2
Verg. G II 97. Col. III 2, 7–9. (Isid. XVII 5, 18 sq.). Macrob. III 20, 7.— Principatus datur AminneisAminneis D. amineis D2v. ammi- L. aminnos (um- F) r. cfr. XII 130 firmitatem propterpropter firmitatem E(?)va S senioquesenioque B. -io quoque v. senique DFG. sineque Ea proficientem vini eiusuim eius TsP utiqueubi- que va.H vitamuitē a. (an lenitatem?). quinque earum genera. ex iis germanagermina Ea. -mania D2 minorminor v. -ora ll acino meliusmelior G2 deflorescit, imbres tempestatesque tolerat, non item maior, sed in arbore quam in iugo minus obnoxia. Col. III 2, 10–12. — gemellarum, quibus hoc nomen uvae semper geminae dederegemin et edere Fa, asperrimus sapor, sed vires praecipuae . ex iis minorminus G austro laeditur, ceteris ventis alitur, ut in Vesuvio monte Surrentinisque collibus, in reliquis Italiae partibus non nisi arbori accommodata. quintum genus lanataedist. J. ne Seras miremur aut Indos adeo, lanugo eam vestit. prima ex Aminneis maturescit ocissimequeoccisimae quae F. -sim eque a putrescit.
2
ib. 14.15. — Proxima dignitas Nomentanis, rubente materia, quapropter quidam rubellasręgbellas F. reb- Ga appellavere vineasuineis F. hae minus fertiles , vinaceisuinaceis ll. v(H). uino, acinis B et faece nimiaenimiae DFv(D). -ie dT. -ia EazH, contra pruinas fortissimae, siccitate magis quam imbre, aestu quam algore vexantur. quam ob rem in frigidis umidisque principatum obtinent. fertilior quae minor acino et folio scissa minus.
