Şiir 12
perque tot annorum seriem, quot habemus uterque,
non mihi, quam fratri frater, amate minus.
tu bonus hortator, tu duxque comesque fuisti,
eum regerem tenera frena novella manu.
saepe ego correxi sub te censore libellos,
25
saepe tibi admonitu facta litura meo est,
dignam Maeoniis Phaeacida condere chartis
cum te Pieriae perdocuere deae.
hic tenor, haec viridi concordia coepta iuventa
venit ad albentis inlabefacta comas.
30
quae nisi te moveant, duro tibi pectora ferro
esse vel invicto clausa adamante putem,
sed prius huic desint et bellum et frigora terrae,
invisus nobis quae duo Pontus habet,
et tepidus Boreas et sit praefrigidus Auster,
35
et possit fatum mollius esse meum,
quam tua sint lasso lapso praecordia dura sodali.
hic cumulus nostris absit abestque malis.
tu modo per superos, quorum certissimus ille est,
quo tuus assidue principe crevit honor,
40
