Şiir 5
at nisi peccassem, nisi me mea Musa fugasset,
quod legi, tua vox exhibuisset opus,
utque fui solitus, sedissem forsitan unus
de centum iudex in tua verba viris,
maior et implesset praecordia nostra voluptas,
25
cum traherer dictis adnueremque tuis.
quem quoniam fatum patria vobisque nobis patriaque vel patria nobisque relictis
inter inhumanos maluit esse Getas,
quod licet, ut videar tecum magis esse, legenda legendo vel loquendo corr. Burmann
saepe, precor, studii pignora mitte tui,
30
exemploque meo, nisi dedignaris id ipsum,
utere, quod nobis rectius ipse dares,
namque ego, qui perii iam pridem, Maxime, vobis,
ingenio nitor non periisse meo.
redde vicem, nec rara tui monimenta laboris
35
accipiant nostrae, grata futura,
manus, dic tamen, o iuvenis studiorum plene meorum,
ecquid ab his ipsis admoneare mei.
ecquid, ubi aut recitas factum modo carmen amicis,
aut, quod saepe soles, exigis ut recitent,
40
