Thesauros Edebiyat elegy Ex Ponto

Ex Ponto

Ex Ponto Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 2

 
sed piger ad poenas princeps, ad praemia velox,
 
quique dolet, quotiens cogitur esse ferox,
 
qui vicit semper, victis ut parcere posset,
 
clausit et aeterna civica bella sera,
 
multa metu poenae, poena et Qui multa metu sed poena vel multa metu cohibet poena qui pauca coercet, 125
 
et iacit invita fulmina rara manu.
 
ergo tam placidas orator missus ad aures,
 
ut propior patriae sit fuga nostra roga.
 
ille ego sum, qui te colui, quem festa solebat
 
inter convivas mensa videre tuos: 130
 
ille ego, qui duxi vestros Hymenaeon ad ignes,
 
et cecini fausto carmina digna toro,
 
cuius te solitum memini laudare libellos,
 
exceptis domino qui nocuere suo,
 
cui tua nonnumquam miranti scripta legebas: 135
 
ille ego de vestra cui data nupta domo est.
 
hanc probat et primo dilectam semper ab aevo
 
est inter comites Marcia censa suas,
 
inque suis habuit matertera Caesaris ante:
 
quarum iudicio siqua probata, proba est. 140
← Önceki Şiir 2 · 7 / 8 Sonraki →

Agora Sokakları

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi
TR EN
Tema Seçimi