Şiir 8
sic homines novere deos, quos arduus aether
occulit, et colitur pro Iove forma Iovis,
denique, quae mecum est et erit sine fine, cavete,
ne sit in inviso vestra figura loco.
nam caput e nostra citius cervice recedet,
65
et patiar fossis lumen abire genis,
quam caream raptis, o publica numina, vobis:
vos eritis nostrae portus et ara fugae.
vos ego complectar, Geticis si cingar ab armis,
utque meas aquilas, ut mea ut mea tutaque vel vos mea vel signa ego vestra, etc. corr. Korn signa sequar,
70
aut ego me fallo nimiaque cupidine ludor,
aut spes exilii commodioris adest.
nam minus et minus est facies in imagine tristis,
visaque sunt dictis adnuere ora meis.
vera precor fiant timidae praesagia mentis,
75
iustaque quamvis est, sit minor ira dei.
