Tristia

←

Tristia Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Bölümler

Şiir 1 1–128 Şiir 2 1–110 Şiir 3 1–101 Şiir 4 1–28 Şiir 5 1–84 Şiir 6 1–36 Şiir 7 1–40 Şiir 8 1–50 Şiir 9 1–66 Şiir 10 1–50 Şiir 11 1–44 Şiir 1 1–578 Şiir 1 1–82 Şiir 2 1–30 Şiir 3 1–88 Şiir 4 1–46 Şiir 4b 47–78 Şiir 5 1–56 Şiir 6 1–38 Şiir 7 1–54 Şiir 8 1–42 Şiir 9 1–34 Şiir 10 1–78 Şiir 11 1–74 Şiir 12 1–54 Şiir 13 1–28 Şiir 14 1–52 Şiir 1 1–106 Şiir 2 1–74 Şiir 3 1–84 Şiir 4 1–88 Şiir 5 1–34 Şiir 6 1–50 Şiir 7 1–26 Şiir 8 1–52 Şiir 9 1–32 Şiir 10 1–132 Şiir 1 1–80 Şiir 2 1–78 Şiir 3 1–58 Şiir 4 1–50 Şiir 5 1–64 Şiir 6 1–46 Şiir 7 1–68 Şiir 8 1–38 Şiir 9 1–38 Şiir 10 1–52 Şiir 11 1–30 Şiir 12 1–68 Şiir 13 1–33 Şiir 14 1–46

Şiir 10

quid referam comitumque nefas famulosque nocentes?

Ipsa ipseque multa tuli non leviora fuga.

indignata malis mens est succumbere seque

praestitit invictam viribus usa suis;

oblitusque mei ductaeque per otia vitae 105

insolita cepi temporis arma manu;

totque tuli terra casus pelagoque quot inter

occultum stellae conspicuumque polum.

tacta mihi tandem longis erroribus acto

iuncta pharetratis Sarmatis ora Getis. 110

hic ego, finitimis quamvis circumsoner armis,

tristia, quo possum, carmine fata levo.

quod quamvis nemo est, cuius referatur ad aures,

sic tamen absumo decipioque diem.

ergo quod vivo duosque laboribus obsto, 115

nec me sollicitae taedia lucis habent,

gratia. Musa, tibi: nam tu solacia praebes,

tu curae requies, tu medicina venis.

tu dux et comes es, tu nos abducis ab Histro,

in medioque mihi das Helicone locum; 120

← Önceki Şiir 10 · 6 / 7 Sonraki →

Agora Sokakları

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Yayınlar Angelos Keryks Skolia Sepet Docs

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi

TR EN

Tema Seçimi