Thesauros Edebiyat elegy Tristia

Tristia

Tristia Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 8

 
Iam mea cycneas imitantur tempora plumas,
 
inficit et nigras alba senecta comas,
 
iam subeunt anni fragiles et inertior aetas,
 
iamque parum firmo me mihi ferre grave est.
 
nunc erat, ut posito deberem fine laborum 5
 
vivere, me nullo cum nullo sollicitante metu,
 
quaeque meae semper placuerunt otia menti
 
carpere et in studiis molliter esse meis,
 
et parvam celebrare domum veteresque Penates
 
et quae nunc domino rura paterna carent, 10
 
inque sinu dominae carisque sodalibus inque
 
securus patria consenuisse mea.
 
haec mea sic quondam peragi speraverat aetas:
 
hos ego sic annos ponere dignus eram.
 
non ita dis visum est, qui me terraque marique 15
 
actum iactum Sarmaticis exposuere locis.
 
in cava ducuntur quassae navalia puppes,
 
ne temere in mediis dissoluantur aquis.
 
ne cadat et multas palmas inhonestet adeptus, ademptus vel adeptas
 
languidus in pratis gramina carpit equus, 20
← Önceki bölüm Şiir 8 · 1 / 3 Sonraki →

Agora Sokakları

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi
TR EN
Tema Seçimi