Şiir 5
O mihi dilectos inter pars prima sodales,
unica fortunis ara reperta meis
cuius ab adloquiis anima haec moribunda revixit,
ut vigil infusa Pallade flamma solet;
qui veritus non es portus aperire fideles
5
fulmine percussae confugiumque rati;
cuius eram censu non me sensurus egentem,
si Caesar patrias eripuisset opes.
temporis oblitum dum me rapit impetus huius,
excidit heu nomen quam mihi paene
10
tuum! tu tamen agnoscis tactusque cupidine laudis,
ille ego sum cuperes dicere posse palam,
certe ego, si sineres, titulum tibi reddere vellem,
et raram famae conciliare fidem.
ne noceam grato vereor tibi carmine, neve
15
intempestivus nominis obstet honor,
quod licet (et hoc tutum est) intra tua pectora gaude
meque tui memorem teque fuisse pium,
utque facis, remis ad opem luctare ferendam,
dum veniat placido mollior aura deo;
20
