Thesauros Edebiyat elegy Tristia

Tristia

Tristia Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 3

 
non potes avelli. simul hinc, simul ibimus, inquit,
 
‘te sequar et coniunx exulis exul ero.
 
et mihi facta via est, et me capit ultima tellus :
 
accedam profugae sarcina parva rati.
 
te iubet e patria discedere Caesaris ira, 85
 
me pietas, pietas haec mihi Caesar erit.’
 
talia temptabat, sicut temptaverat ante,
 
vixque dedit victas utilitate manus.
 
egredior, sive illud erat sine funere ferri,
 
squalidus inmissis hirta per ora comis, 90
 
illa dolore amens tenebris narratur obortis
 
semianimis media procubuisse domo,
 
utque resurrexit foedatis pulvere turpi
 
crinibus et gelida membra levavit humo,
 
se modo, desertos modo complorasse Penates, 95
 
nomen et erepti saepe vocasse viri,
 
nec gemuisse minus, quam si nataeque meumque virique
 
vidisset structas corpus habere rogos,
 
et voluisse mori, monendo ponere sensus,
 
respectuque tamen non periisse mei. 100
← Önceki Şiir 3 · 5 / 6 Sonraki →

Agora Sokakları

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi
TR EN
Tema Seçimi