Tristia

←

Tristia Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Bölümler

Şiir 1 1–128 Şiir 2 1–110 Şiir 3 1–101 Şiir 4 1–28 Şiir 5 1–84 Şiir 6 1–36 Şiir 7 1–40 Şiir 8 1–50 Şiir 9 1–66 Şiir 10 1–50 Şiir 11 1–44 Şiir 1 1–578 Şiir 1 1–82 Şiir 2 1–30 Şiir 3 1–88 Şiir 4 1–46 Şiir 4b 47–78 Şiir 5 1–56 Şiir 6 1–38 Şiir 7 1–54 Şiir 8 1–42 Şiir 9 1–34 Şiir 10 1–78 Şiir 11 1–74 Şiir 12 1–54 Şiir 13 1–28 Şiir 14 1–52 Şiir 1 1–106 Şiir 2 1–74 Şiir 3 1–84 Şiir 4 1–88 Şiir 5 1–34 Şiir 6 1–50 Şiir 7 1–26 Şiir 8 1–52 Şiir 9 1–32 Şiir 10 1–132 Şiir 1 1–80 Şiir 2 1–78 Şiir 3 1–58 Şiir 4 1–50 Şiir 5 1–64 Şiir 6 1–46 Şiir 7 1–68 Şiir 8 1–38 Şiir 9 1–38 Şiir 10 1–52 Şiir 11 1–30 Şiir 12 1–68 Şiir 13 1–33 Şiir 14 1–46

Şiir 2

quantae diducto subsidunt ‘aequore valles!

iam iam tacturas Tartara nigra putes,

quocumque aspicio, nihil est, nisi pontus et aer,

fluctibus hic tumidus, nubibus ille minax.

inter utrumque fremunt inmani murmure venti. 25

nescit, cui domino pareat, unda maris.

nam modo purpureo vires capit Eurus ab ortu,

nunc Zephyrus sero vespere missus adest,

nunc sicca gelidus Boreas bacchatur ab Arcto,

nunc Notus adversa proelia fronte gerit. 30

rector in incerto est nec quid fugiatve petatve

invenit: ambiguis ars stupet ipsa malis,

scilicet occidimus, nec spes est ulla salutis,

dumque loquor, vultus obruit unda meos.

opprimet hanc animam fluctus, frustraque precanti 35

ore necaturas accipiemus aquas,

at pia nil aliud quam me dolet exule coniunx:

hoc unum nostri scitque gemitque mali.

nescit in inmenso iactari corpora ponto,

nescit agi ventis, nescit adesse necem. 40

← Önceki Şiir 2 · 2 / 6 Sonraki →

Agora Sokakları

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Yayınlar Angelos Keryks Skolia Sepet Docs

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi

TR EN

Tema Seçimi