Thesauros Edebiyat elegy Tristia

Tristia

Tristia Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 1

 
parce, pater patriae, nec nominis inmemor huius
 
olim placandi spem mihi tolle tui
 
non precor ut redeam, quamvis maiora petitis
 
credibile est magnos saepe dedisse deos;
 
mitius exilium si das propiusque roganti, 185
 
pars erit ex poena magna levata mea.
 
ultima perpetior medios eiectus in hostes,
 
nec quisquam patria longius exul abest,
 
solus ad egressus missus septemplicis Histri
 
Parrhasiae gelido virginis axe premor— 190
 
Ciziges et Colchi Tereteaque metereaque corr. Ellis turba Getaeque
 
Danuvii mediis vix prohibentur aquis—
 
cumque alii causa tibi sint graviore fugati,
 
ulterior nulli, quam mihi, terra data est.
 
longius hac nihil est, nisi tantum frigus 195
 
et hostes, et maris adstricto quae coit unda gelu.
 
hactenus Euxini pars est Romana sinistri:
 
proxima Basternae Sauromataeque tenent.
 
haec est Ausonio sub iure novissima vixque
 
haeret in imperii margine terra tui. 200
← Önceki Şiir 1 · 10 / 29 Sonraki →

Agora Sokakları

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi
TR EN
Tema Seçimi