Şiir 9
Ante meos oculos adducitur advena paelex,
Nec mihi, quae patior, dissimulare licet!
Non sinis averti; mediam captiva per urbem
Invitis oculis adspicienda venit.
Nec venit incultis captarum more capillis,
125
Fortunam vultu fassa decente suam;
Ingreditur late lato spectabilis auro,
Qualiter in Phrygia tu quoque cultus eras.
Dat vultum populo sublimis ut Hercule victo;
Oechaliam vivo stare parente putes.
130
Forsitan et pulsa Aetolide Deianira
Nomine deposito paelicis uxor erit,
Eurytidosque Ioles atque Aonii Alcidae
Turpia famosus corpora iunget Hymen.
Mens fugit admonitu, frigusque perambulat artus,
135
Et iacet in gremio languida facta manus.
Me quoque cum multis, sed me sine crimine amasti.
Ne pigeat, pugnae bis tibi causa fui.
Cornua flens legit ripis Achelous in udis
Truncaque limosa tempora mersit aqua;
140
