Şiir 8
Flere licet certe; flendo defundimus iram,
Perque sinum lacrimae fluminis instar eunt.
Has solas habeo semper semperque profundo;
Ument incultae fonte perenne genae.
Num generis fato, quod nostros errat in annos,
65
Tantalides matres apta rapina sumus?
Non ego fluminei referam mendacia cygni
Nec querar in plumis delituisse Iovem.
Qua duo porrectus longe freta distinet Isthmos,
Vecta peregrinis Hippodamia rotis;
70
Taenaris Idaeo trans aequor ab hospite rapta
Argolicas pro se vertit in arma manus.
Vix equidem memini, memini tamen. omnia luctus,
75
Omnia solliciti plena timoris erant;
Flebat avus Phoebeque soror fratresque gemelli,
Orabat superos Leda suumque Iovem.
Ipsa ego, non longos etiamtunc scissa capillos,
Clamabam: 'sine me, me sine, mater, abis?'
80
Nam coniunx aberat! ne non Pelopeia credar,
Ecce, Neoptolemo praeda parata fui!
