Şiir 7
'Sed iubet ire deus.' vellem, vetuisset adire,
Punica nec Teucris pressa fuisset humus!
140
Hoc duce nempe deo ventis agitaris iniquis
Et teris in rabido tempora longa freto?
Pergama vix tanto tibi erant repetenda labore,
Hectore si vivo quanta fuere forent.
Non patrium Simoenta petis, sed Thybridis undas —
145
Nempe ut pervenias, quo cupis, hospes eris;
Utque latet vitatque tuas abstrusa carinas,
Vix tibi continget terra petita seni.
Hos potius populos in dotem, ambage remissa,
Accipe et advectas Pygmalionis opes.
150
Ilion in Tyriam transfer felicius urbem
Resque loco regis sceptraque sacra tene!
Si tibi mens avida est belli, si quaerit Iulus,
Unde suo partus Marte triumphus eat,
Quem superet, nequid desit, praebebimus hostem;
155
Hic pacis leges, hic locus arma capit.
Tu modo, per matrem fraternaque tela, sagittas,
Perque fugae comites, Dardana sacra, deos —
