Şiir 7
Urbem constitui lateque patentia fixi
Moenia finitimis invidiosa locis.
120
Bella tument; bellis peregrina et femina temptor,
Vixque rudis portas urbis et arma paro.
Mille procis placui, qui me coiere querentes
Nescio quem thalamis praeposuisse suis.
Quid dubitas vinctam Gaetulo tradere Iarbae?
125
Praebuerim sceleri bracchia nostra tuo.
Est etiam frater, cuius manus inpia poscit
Respergi nostro, sparsa cruore viri.
Pone deos et quae tangendo sacra profanas!
Non bene caelestis inpia dextra colit.
130
Si tu cultor eras elapsis igne futurus,
Paenitet elapsos ignibus esse deos.
Forsitan et gravidam Dido, scelerate, relinquas,
Parsque tui lateat corpore clausa meo.
Accedet fatis matris miserabilis infans,
135
Et nondum nato funeris auctor eris,
Cumque parente sua frater morietur Iuli,
Poenaque conexos auferet una duos.
