Şiir 7
Dum freta mitescunt et amor, dum tempore et usu
Fortiter edisco tristia posse pati.
180
Si minus, est animus nobis effundere vitam;
In me crudelis non potes esse diu.
Adspicias utinam, quae sit scribentis imago!
Scribimus, et gremio Troicus ensis adest,
Perque genas lacrimae strictum labuntur in ensem,
185
Qui iam pro lacrimis sanguine tinctus erit.
Quam bene conveniunt fato tua munera nostro!
Instruis inpensa nostra sepulcra brevi.
Nec mea nunc primum feriuntur pectora telo;
Ille locus saevi vulnus amoris habet.
190
Anna soror, soror Anna, meae male conscia culpae,
Iam dabis in cineres ultima dona meos.
Nec consumpta rogis inscribar Elissa Sychaei,
Hoc tantum in tumuli marmore carmen erit:
Praebuit Aeneas et causam mortis et ensem;
195
Ipsa sua Dido concidit usa manu.
