Thesauros Edebiyat elegy Epistulae

Epistulae

Epistulae Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 6

 
Lemniadum facinus culpo, non miror, Iason;
 
Quamlibet ignavis iste dat arma dolor. 140
 
Dic age, si ventis, ut oportuit, actus iniquis
 
Intrasses portus tuque comesque meos,
 
Obviaque exissem fetu comitante gemello —
 
Hiscere nempe tibi terra roganda fuit! —
 
Quo vultu natos, quo me, scelerate, videres? 145
 
Perfidiae pretio qua nece dignus eras?
 
Ipse quidem per me tutus sospesque fuisses —
 
Non quia tu dignus, sed quia mitis ego.
 
Paelicis ipsa meos inplessem sanguine vultus,
 
Quosque veneficiis abstulit illa suis! 150
 
Medeae Medea forem! quodsi quid ab alto
 
Iustus adest votis Iuppiter ille meis,
 
Quod gemit Hypsipyle, lecti quoque subnuba nostri
 
Maereat et leges sentiat ipsa suas;
 
Utque ego destituor coniunx materque duorum, 155
 
A totidem natis orba sit illa viro!
 
Nec male parta diu teneat peiusque relinquat —
 
Exulet et toto quaerat in orbe fugam!
← Önceki Şiir 6 · 8 / 9 Sonraki →

Agora Sokakları

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi
TR EN
Tema Seçimi