Şiir 6
Singula dum narrat, studio cursuque loquendi
Detegit ingenio vulnera nostra suo.
40
Heu! ubi pacta fides? ubi conubialia iura
Faxque sub arsuros dignior ire rogos?
Non ego sum furto tibi cognita; pronuba Iuno
Adfuit et sertis tempora vinctus Hymen.
At mihi nec Iuno, nec Hymen, sed tristis Erinys
45
Praetulit infaustas sanguinolenta faces.
Quid mihi cum Minyis, quid cum Dodonide pinu?
Quid tibi cum patria, navita Tiphy, mea?
Non erat hic aries villo spectabilis aureo,
Nec senis Aeetae regia Lemnos erat.
50
Certa fui primo (sed me mala fata trahebant)
Hospita feminea pellere castra manu;
Lemniadesque viros, nimium quoque, vincere norunt.
Milite tam forti terra tuenda fuit!
Urbe virum iuvi, tectoque animoque recepi!
55
Hic tibi bisque aestas bisque cucurrit hiemps.
Tertia messis erat, cum tu dare vela coactus
Inplesti lacrimis talia verba suis: